Haydi el ele

ENGELLİ TIRIL AİLESİ, 3 ÇOCUĞU İÇİN YARDIM BEKLİYOR

Proje kapsamında yaptığımız söyleşinin gerekli yerlere ulaşmasını ve İsmet Bey ve ailesinin daha rahat yaşam koşullarında hayatlarını devam ettirmelerini dileriz.

İsmet Tırıl 33 yaşında Arzunur(10), Emir(8), Umut(3) isimli 3 çocuğu ve eşiyle(Hatice) Ümraniye’de yaşıyor. 8 ay önce çocuklarına daha iyi bir gelecek sağlamak için İstanbul’a taşınmış ama şanssızlıklar peşini bırakmamış.  İsmet Bey, doğuştan engelli. Gözleri %50 görmüyor. Burada hiçbir iş bulamamış. Devlet kurumlarının her biri onu başka bir devlet kurumuna yönlendirmiş. Engelli Maaşı almıyor ve onunla ilgili bir bilgisi de yok. 25 gün önce kalbinden ameliyat olmuş ve 8 kişilik doktordan oluşan heyet  %76 kalp yetmezliği olduğuna dair bir sağlık raporu vermiş. Bir engelli olduğu halde haklarından faydalanamıyor. Bu sorunlu devlet işleyişin değişmesini ve yetkililerin daha vicdanlı olmaya davet ediyoruz. Proje kapsamında yaptığımız söyleşinin gerekli yerlere ulaşmasını ve İsmet Bey ve ailesinin daha rahat yaşam koşullarında hayatlarını devam ettirmelerini dileriz.

 

Öncelikle sizi biraz tanıyalım.

1980 Sinop-Boyabat doğumluyum. Orada oturuyordum. 8 ay önce İstanbul’a taşındım. Çocuklarımın geleceği içini, onlara daha iyi bir yaşam sağlayabilmek için. Doğuştan engelliyim. Gözlerim %50 görmüyor. Sinoptayken bir tüp bayiinde çalışıyordum. İlkokul bittikten sonra o işe başladım.  14 yıl orada çalıştım. Ama sadece 6 yıl sigortamı ödediler. Ondan sonra gözlerimdeki engel fazlalaşınca hiç sebepsiz işten çıkardılar. Tazminatımı ve 9 aylık maaşımı vermediler. Patronum esnaf odası başkanı olduğu için bana iş verdirtmedi. Başka herhangi bir yerde bir bulamadım. Hangi kapıya gittiysem kapılar yüzüme kapandı. Bende 8 ay önce çoluğumu-çocuğumu alarak buraya geldim. 3 tane çocuğum var. Gelir gelmez Ümraniye İş-Kur’a başvurdum. Bir yıkama- yağlama da işe başladım. Ama yapamadım. İş-Kur’dan telefon edip hala benim için firmalarla görüştüklerini söylüyorlar sağolsunlar ama henüz iş bulamadım. İnternette Boyabat-Olay isimli sitede Boyabat’a özgü güncel haberlerin olduğu bir haber sitesinde hem yazarlık hem de editörlük yapıyordum. Engelli olduğum için kimseye muhtaç olmak istemiyordum bu yüzden yazarlık yapmaya çalışıyordum. Ama 3 ay önce bir kalp rahatsızlığım çıktı. 25 gün öncede kalp kapakçıklarımdan ameliyat oldum.  %76 da kalp yetersizliğim var.

-Devletten aldığınız bir maddi yardım var mı şuan?

Şuan yok. Sadece geçen ay Ümraniye Sosyal Yardımlaşma Vakfı 300 TL bir ödenek verdi.  Tekrar BİMER’e yazdım.( Bimer- Başbakanlığa bağlı bir kurum) Başbakan kendisi okuyor bunu dediler. Yazdım, kalbimden sorunum var dedim. İstanbul Valiliğine yönlendirdi. Oraya gitmem gerektiğini söylediler. İstanbul Valiliği, Ümraniye Kaymakamlığına gitmem için e-devletime yazı yazdı. Ümraniye Kaymakamlığı, Ümraniye Sosyal Yardımlaşma Vakfı’na ulaşmam gerektiğini söyledi. Cumhurbaşkanı’na yazdım. İş-Kur’a yönlendirdiler.  Oradan oraya yönlendirdiler hep. Ümraniye Sosyal Yardımlaşma Vakfı’na gittim, 10 gün sonra gel dediler. 10 gün sonra gittim 300 TL para verdiler. Bizim yapabileceğimiz bu dediler. 2 ay sonrada 3 çocuğuna bir yardım yapacağız dediler. Devletin bana sağladığı tek güvence yeşil kart.

-Yeşil Kart’a başvurmak için hangi belgeleri hazırladınız ve nereye başvurdunuz?

Sosyal yardımlaşmaya başvurdum. % 76 engelli raporumu götürdüm. Ve bir de sigortam olmadığını gösteren belgeleri götürdüm. Benimle birlikte eşimin ve 3 çocuğumun da yeşil kartı var.

-Şu anda geçiminizi nasıl sağlıyorsunuz?

Şu anda eş-dost, akraba yardımıyla geçimimizi karşılıyoruz. Başka hiçbir gelirimiz yok.

-Devletin engelliye nasıl yardım etmesini istersiniz? Devlet sizin için ne yapmalı?

Toplu taşıma araçlarında ve devlet dairelerinde öncelikli olmamız gerek. Ben otobüse biniyorum, sağlam vatandaş benim görmediğimi anladığı halde ayakta dikildiğim halde bana yer vermiyorlar. Otobüslerde engelli koltukları olmasını istiyoruz. Engelli dediğimizde insanların aklına sadece ayakları tutmayan ve zihinsel engelli insanlar geliyor. Sadece onlara değil bize de yer vermeleri gerek. Metrolarda ve metrobüslerde engelli oturma koltukları istiyoruz. Çünkü benim elimde sopam olduğu halde, ve yakın zamanda geçirdiğim ameliyat yüzünden dengemi sağlayamadığım halde otobüste hiçbir vatandaş bana yer vermedi.  Bu vatandaşların bilinçlenmelerini istiyorum. Sarı çizgiler var bizim için. Biz kullanamıyoruz ki. Bir de yürürken geliyor omuz atıyor sonra da; görmedin mi kör müsün diyor. Engelli insanlarla alay eden, bağıran çağıran vatandaşlar var. Vatandaş duyarsız.

-Bir çağrı yapmak isterseniz ne söylemek istersiniz?

Devletten ve vatandaştan şunu istiyoruz. Kimse hayatının sonuna kadar sağlıklı olacak diye bir şey yok. Cenab-ı Allah’ın verdiği bir şeydir bu. Bize iş olanağı sağlasınlar. Bir iş başvurusu yaptığımız zaman insanların bize garip bir şekilde bakmasını istemiyoruz. Bizi arayıp bizimle dalga geçenler var. Size şu kadar yardım edeceğiz diyorlar arıyorlar. Sonra gidip bakıyoruz postaneye hiçbir şey yok. Bizimle alay etmesinler. Devletimiz buna bir çözüm çare bulsun en son söyleyeceğim bu.

facebookta paylaş
İlgili Konular